Sa Babasa Nito (Mensahe sa mga Mambabasa)
Ito ang direktang mensahe at pakiusap ni Balagtas sa sinumang magbabasa ng kanyang awit.
- Huwag baguhin ang berso: Mahigpit na ibinilin ni Balagtas na huwag papalitan o babaguhin ang mga salita sa kanyang tula upang hindi masira ang sukat, tugma, at ang mismong mensahe nito.
- Pagsusuri sa talinghaga: Ipinaalala niya na baka sa unang tingin ay mukhang mababaw o simpleng kwento lamang ito, ngunit hinihikayat niya ang mga mambabasa na suriing mabuti ang mga nakatagong kahulugan na tumutuligsa sa kalagayan ng lipunan noong panahon ng mga Espanyol.
Kay Selya (Ang Pag-aalay)
Ito ang madamdaming pambungad na tula kung saan inialay ni Balagtas ang buong akda sa kanyang pinakamamahal na si Selya—na ang tunay na pangalan ay Maria Asuncion Rivera (M.A.R.).
- Pangungulila at Kalungkutan: Ipinahayag dito ni Balagtas ang kanyang matinding pagdurusa at pangungulila habang siya ay nakakulong sa Pandacan.
- Mga Alaala ng Pag-ibig: Binalikan niya ang mga matatamis na alaala nila ni Selya bago siya ipinakulong sa pamamagitan ng impluwensya ng kanyang makapangyarihang karibal na si Mariano “Nanong” Kapule.
- Inspirasyon: Ang pag-ibig niya kay Selya ang nagsilbing inspirasyon at nagbigay sa kanya ng lakas upang isulat ang Florante at Laura sa loob ng madilim na selda.
Ang dalawang bahaging ito ay nagsisilbing mahalagang pundasyon upang lubos na maunawaan ang emosyon at ang malalim na layunin ng may-akda bago pa man simulan ang kwento nina Florante, Laura, Aladin, at Flerida.