BUOD NG IBONG ADARNA: KAPANGYARIHAN LABAN SA KAPANGYARIHAN


KAPANGYARIHAN LABAN SA KAPANGYARIHAN

Sa bahaging ito ng Ibong Adarna, masusaksihan ang isa sa pinakamapanlinlang na pagsubok ni Haring Salermo—ang anyo ng isang mailap na kabayo. Dito ay hindi lamang lakas ang kailangan kundi ang talas ng isip at tamang impormasyon na nanggaling kay Donya Maria Blanca.

Buod ng Saknong

Inutusan ni Haring Salermo si Don Juan na amuhin ang isang napakamailap at suwail na kabayo. Agad na binalaan ni Donya Maria Blanca ang prinsipe: ang kabayong iyon ay walang iba kundi ang kanyang ama (Haring Salermo) na nag-anyong hayop upang patayin si Don Juan. Ang dalawang preno naman ay ang dalawang kapatid ni Maria Blanca.

Binigyan ni Maria si Don Juan ng isang mahigpit na tagubilin—upang mapasunod ang “dyablo,” kailangang hampasin ang ulo nito at sipa-sipain ang katawan nang walang awa. Sinunod ito ni Don Juan. Dahil sa tindi ng latay at hirap na dinanas, ang kabayo (Haring Salermo) ay tuluyang nahapo, lumuha, at napaamo na parang susô. Ang kinalabasan nito ay ang pagkakasakit ng hari kinabukasan dahil sa mga tinamong bugbog habang siya ay nasa anyong kabayo.

3 Mahahalagang Aral

Ang Kahalagahan ng Tamang Impormasyon at Gabay. Hindi malalampasan ni Don Juan ang pagsubok kung wala ang babala ni Maria Blanca. Itinuturo nito na sa pakikipaglaban sa buhay, hindi sapat ang lakas ng bisig; kailangang alam mo ang tunay na anyo at ugali ng iyong kaaway. Ang pakikinig sa payo ng mga taong tunay na nagmamalasakit sa atin ay susi sa kaligtasan.

Pagiging Matatag Laban sa Kasamaan. Pinayuhan ni Maria si Don Juan na huwag maawa at paluin ang ulo ng kabayo dahil ito ay “suwail.” Aral ito na sa harap ng mga taong may masamang balak o mapang-api, kailangang magpakita ng katatagan at determinasyon. May mga pagkakataon sa buhay na ang “tough love” o mahigpit na paninindigan ang tanging paraan upang mapatigil ang isang mapaminsalang gawain.

Ang Masamang Balak ay Bumabalik sa Gumagawa. Nais ni Haring Salermo na saktan o patayin si Don Juan sa pamamagitan ng pagiging kabayo, ngunit siya mismo ang dumanas ng hapdi, luha, at pagod. Ito ay paalala ng batas ng karma—na ang anumang bitag na itanim natin para sa ating kapwa ay maaaring tayo rin ang mahulog at masaktan sa huli.


Exit mobile version