IKALAWANG PANAGINIP NG HARI
Ang bahaging ito ng Ibong Adarna ay nagpapakita ng magkaibang mundo: ang katotohanang nakita sa panaginip ng hari at ang kasinungalingang ipinipilit nina Don Pedro at Don Diego sa palasyo.
Habang wala si Don Juan, nagkaroon ng isang kakila-kilabot na panaginip si Haring Fernando. Nakita niya ang kanyang bunsong anak na ginapos, sinaktan, at itinulak sa isang malalim na bangin hanggang sa mamatay. Nagising ang hari na puno ng lumbay at kaba.
Sa gitna ng kanyang pag-aalala, dumating sina Don Pedro at Don Diego. Muli silang nagsinungaling at sinabing hindi nila natagpuan si Don Juan. Iniharap nila ang mga prinsesa at hiniling na maikasal sa kanila: Don Pedro kay Leonora at Don Diego kay Juana. Gayunpaman, humingi si Donya Leonora ng pitong taong panata (vow) na mamuhay nang mag-isa bilang pag-alaala sa kanyang mga magulang. Pinagbigyan ng hari ang hiling ni Leonora at pinaghintay muna si Don Pedro.
3 Mahahalagang Aral
Ang Koneksyon at Intuition ng Magulang. Ang panaginip ng hari ay hindi lamang isang simpleng panaginip; ito ay simbolo ng malalim na koneksyon ng isang magulang sa kanyang anak. Madalas, ang ating “kutob” o pakiramdam ay nagbababala sa atin kapag ang isang mahal sa buhay ay nasa panganib. Ipinapakita nito ang kahalagahan ng pakikinig sa ating damdamin at sa mga babalang dumarating sa atin.
Ang Paninindigan sa Gitna ng Pagpilit. Ginamit ni Donya Leonora ang “panata” bilang isang matalinong paraan upang manatiling tapat kay Don Juan at makaiwas sa kasal kay Don Pedro. Itinuturo nito na sa gitna ng pressure o panggigipit ng ibang tao, mayroon tayong karapatang gumawa ng paraan upang maprotektahan ang ating sarili at ang ating mga prinsipyo.
Ang Kabulukan ng Kasinungalingan. Sa kabila ng “tagumpay” nina Don Pedro at Don Diego na makabalik sa palasyo, ang kanilang buhay ay nababalot pa rin ng panlilinlang. Ang aral dito ay hindi kailanman magiging payapa ang isang tagumpay kung ito ay nakamit sa pamamagitan ng pagtataksil at pagsisinungaling sa sariling ama.