Habang nagpapakasasa sa kasinungalingan ang kanyang mga kapatid sa palasyo, si Don Juan naman ay naiwang naghihingalo at gumagapang sa damuhan. Sa kabila ng sakit ng katawan at hapdi ng pagtataksil, hindi nagtanim ng galit si Don Juan. Sa halip, tumingala siya sa langit at nanalangin sa Birheng Maria.
Ipinahayag niya ang kanyang kalungkutan hindi dahil sa nawalang karangalan, kundi dahil sa nagawa ng kanyang mga kapatid. Para kay Don Juan, handa niyang ipamigay ang Ibong Adarna nang kusa kung iyon lang ang hiling ng kanyang mga kapatid, huwag lang siyang pagtaksilan ng sarili niyang dugo.
3 Aral na Makukuha
- Ang Pananalig ay Sandigan sa Oras ng Kagipitan Ipinapakita ni Don Juan na sa oras na wala ka nang malapitan at tila katapusan na ng iyong buhay, ang pagtawag sa Diyos o sa Birheng Maria ay nagbibigay ng lakas ng loob. Ang pananampalataya ay nagsisilbing huling kuta ng isang taong nawalan ng lahat.
- Ang Pagpapahalaga sa Pamilya ay Higit sa Materyal na Bagay Binigyang-diin ni Don Juan na “kung sa ibon po ang dahil, kanila na’t di na akin.” Ipinapaalala nito sa atin na ang mga materyal na kayamanan o katanyagan ay walang silbi kung ang kapalit nito ay ang pagkasira ng ugnayan sa pamilya. Mas mahalaga ang pagmamahalan kaysa sa anumang premyo.
- Ang Kabutihan ng Loob sa Gitna ng Pagdurusa Kahanga-hanga ang karakter ni Don Juan dahil sa halip na sumumpa o humingi ng paghihiganti (revenge), ang kanyang hinaing ay puno ng pagpapakumbaba. Ipinapakita nito na ang tunay na lakas ay wala sa dahas, kundi sa kakayahang magpatawad at manatiling mabuti kahit ginawan ka na ng masama.