Nakarating si Don Juan sa dampa ng Ermitanyo na malugod siyang tinanggap. Matapos ipaliwanag ng prinsipe ang kanyang pakay, binalaan siya ng matanda na ang Ibong Adarna ay may engkantong mahirap talunin. Upang hindi siya maging bato tulad ng kanyang mga kapatid, binigyan siya ng Ermitanyo ng mga sumusunod na gamit:
Labaha at Pitong Dayap: Gagamitin ito upang sugatan ang kanyang palad at pigaan ng asim sa tuwing kakanta ang ibon. Ang matinding hapdi ang magsisilbing panlaban sa antok.
Gintong Sintas: Gagamitin ito upang itali ang mga paa ng ibon kapag nahuli na ito upang hindi makawala.
Pinayuhan din siya na umiwas kapag ang ibon ay nagbawas (dumi) matapos ang pitong awit upang hindi siya maging bato.
3 Mahalagang Aral
- Ang Sakripisyo bilang Daan sa Tagumpay: Ang paghiwa sa sariling palad ay sumisimbolo sa matinding sakripisyo. Itinuturo nito na sa buhay, ang mga tunay na mahahalagang bagay ay hindi nakukuha nang madali; kailangan nating tiisin ang pansamantalang “hapdi” o hirap upang makamit ang mas malaking layunin.
- Kahalagahan ng Estratehiya at Paghahanda: Hindi sapat ang tapang lamang. Si Don Juan ay nagtagumpay dahil mayroon siyang tamang kagamitan at plano. Aral ito na bago sumabak sa anumang hamon (tulad ng exams o trabaho), dapat tayong maghanda ng mga “sandata” o kaalaman upang hindi tayo magapi ng mga pagsubok.
- Ang Pagpapakumbaba sa Paghingi ng Tulong: Kung hindi naging magalang si Don Juan sa Ermitanyo, hindi niya makukuha ang mga sikretong ito. Ipinapakita nito na ang pagkilala sa karunungan ng iba ay hindi tanda ng kahinaan, kundi tanda ng pagiging matalino. Ang taong marunong magtanong at makinig ay malayo ang nararating.