Isang gabi, nagkaroon ng isang masamang panaginip si Haring Fernando. Sa kanyang panaginip, ang kanyang bunsong anak na si Don Juan ay pinagtulungan at pinatay ng dalawang masasamang tao (tampalasan), at pagkatapos ay inihulog sa isang malalim na balon.
Dahil sa matinding takot at lungkot, nagkasakit nang malubha ang hari. Siya ay nangayayat nang husto hanggang sa maging “buto’t balat” at tila malapit na sa kamatayan. Walang makapanggamot sa kanya hanggang sa may dumating na isang medikong nakatuklas sa sanhi ng kanyang sakit. Ayon sa manggagamot, ang tanging lunas ay ang awit ng Ibong Adarna. Kapag narinig ng hari ang tinig nito, tiyak na siya ay gagaling at giginhawa.
3 Mahalagang Aral
- Ang Epekto ng Pag-aalala ng Magulang (Lakas ng Pagmamahal): Ipinapakita rito na ang kalusugan ng isang magulang ay nakatali sa kapakanan ng kanyang mga anak. Ang labis na pag-aalala ni Haring Fernando para kay Don Juan ang naging sanhi ng kanyang pagkakasakit, na nagpapatunay na walang katumbas ang pagmamahal ng isang magulang.
- Huwag Mawalan ng Pag-asa sa Gitna ng Pagsubok: Kahit mukhang wala nang pag-asa at malapit na ang “huling oras” ng hari, sa kalooban ng Diyos ay may dumating pa ring manggagamot. Itinuturo nito na sa bawat mabigat na problema, laging may nakalaang solusyon o “lunas” kung tayo ay mananalig.
- Ang Kapangyarihan ng Sining at Kalikasan sa Pagpapagaling: Ang Ibong Adarna ay sumisimbolo sa kagandahan ng kalikasan at sining (awit). Ipinapahiwatig nito na kung minsan,ang gamot sa sakit ng katawan at kaluluwa ay hindi matatagpuan sa materyal na bagay, kundi sa mga bagay na nagbibigay ng kapayapaan at ligaya sa ating pandinig at damdamin.