ANG PAG-AWIT NG IBONG ADARNA
Sa pagdating ni Don Juan, muling nagbagong-anyo ang Ibong Adarna—mula sa pagiging pangit at lugo, ito ay naging marikit at nagsimulang umawit. Sa pamamagitan ng pitong awit, isinalaysay ng ibon ang lahat ng hirap na dinanas ni Don Juan: ang paghuli sa kanya, ang pagliligtas sa mga kapatid na naging bato, at ang malupit na pagtataksil nina Don Pedro at Don Diego.
Dahil sa himala ng awit at sa pagkaalam ng katotohanan, biglang gumaling si Haring Fernando at nagbalik ang kanyang lakas. Sa galit ng hari, iniutos niyang ipatapon ang dalawang taksil na anak. Ngunit sa kabila ng lahat ng sakit na dinanas, namagitan si Don Juan at nakiusap sa ama na patawarin na lang ang kanyang mga kapatid.
3 Mahahalagang Aral
- Ang Katotohanan ay Hindi Maikukulong Ipinapakita ng pag-awit ng Adarna na kahit anong pilit na pagtatakip sa isang kasalanan, darating ang oras na mabubunyag ang katotohanan. Ang Ibong Adarna ay nagsilbing “saksi” na hindi kayang bayaran o takutin, isang paalala na ang integridad ay laging mananaig sa huli.
- Ang Kapangyarihan ng Mapagpalayang Pagpapatawad Ang pinakadakilang aral dito ay ang karakter ni Don Juan. Sa halip na maghiganti o hayaang maparusahan ang mga kapatid, pinili niyang magpatawad. Ang pagpapatawad ay hindi tanda ng kahinaan, kundi ng isang malinis at matatag na puso na mas pinahahalagahan ang pamilya kaysa sa poot.
- Ang Mabuting Gawa ay May Karampatang Gantimpala Ang paggaling ng hari at ang pagbabalik ng dangal ni Don Juan ay patunay na ang taong nagtitiis at gumagawa ng mabuti (kahit walang nakakakita) ay laging pinagpapala sa huli. Ang sakripisyo ni Don Juan—ang paghiwa sa sariling palad at ang pagtitiis sa bugbog—ay nagbunga ng kaligtasan para sa kanyang ama at sa buong kaharian.